Stephen Stills - Captain Manyhands

In een kleedkamer van het Amsterdamse Concertgebouw zit Stephen Stills achter een vleugel de blues te spelen – met leren handschoenen aan. Als hij er na een tijdje genoeg van heeft, gaat hij languit op de grond liggen, een beetje in zichzelf giechelend. Hij oogt als een levend lijk. Luttele uren later wacht hem de wereldpremière van zijn groep Manassas.

Nagelaten

En wat zag ik laatst staan in het nagelaten cd-koffertje van Amy Winehouse? 'Ladies & Gentlemen: The Best Of George Michael'. Nee joh, helemaal niet raar, hij kan toch zingen als de besten, begreep ik du moment daar in het Joods Historisch Museum te Mokum, alwaar men zich kan vergapen aan allerlei spullen en prullen van die arme ziel.

Hallo Venray - Neil Young Undercover

"Waar Jimi Hendrix als gitarist aanvalt, stelt Neil Young zich open voor wat er al aan de hand is en daar reageert hij dan op, zo lijkt het wel. Mijn stijl van spelen is van begin af aan in die geest," zegt Hallo Venray-voorman Henk Koorn over zijn muzikale jeugdheld. "Solo? Nou, zie maar wat je doet.”

Dodelijk

Donderdag 21 april om 19:51 uur liet Sylvana Simons op Facebook weten: “Voor nu hou ik ’t kort, vanavond mijn ode aan hem bij Pauw. Prince. Thank You. I will always love you…” En Leo Blokhuis berichtte om 19:55 uur: “Allemachtig. Ik zit in Berlijn, maar ben toch wel van m’n sokken geblazen door het nieuws over Prince... Wat een rampjaar, 2016.”

Sleets

Op welke kwade dag kwam er nou sleet op het woord passie? Toen het ik weet niet meer wanneer in personeelsadvertenties begon op te duiken als zijnde een functie-eis? Of toch pas sinds ’s lands grootste kruidenier die op de kleintjes blijft letten er ergens in de jaren nul brood mee ging bakken? En dat bovendien met liefde, toe maar.

Jelka van Houten - Alles op zijn tijd

Ze is en blijft natuurlijk de zus van. Al moet zo langzamerhand heel Nederland haar kennen van tv-series als 'Aaf', 'Gouden Bergen' en 'Jeuk'. Een paar maanden terug kwam Jelka van Houten opeens voor de dag met een album. Alsof er nog iemand zit te wachten op weer zo’n actrice die zo nodig de zangeres moet uithangen. “Ik heb nooit níet gezongen.”

Joe Ely - Uit de verte

“Ik zit hier rustig aan de ochtendthee,” klinkt zijn even ravijndiepe als klaarwakkere stem even na tienen door de telefoon. Een ouderwetse vaste lijn nog, want geen enkel mobiel netwerk reikt tot aan zijn boerderij buiten Austin, Texas, waar Joe Ely op die pakweg zeven hectare land van hem graag het gras mag maaien.

Gary Clark Jr. - Niet bij blues alleen

Eric Clapton loopt met hem weg en vergelijkingen met Stevie Ray Vaughan en zelfs Jimi Hendrix zijn niet van de lucht. Maar Gary Clark Jr. is méér dan een übergitarist en daarbij laat hij zich niet vastpinnen op de blues. “Ik wil duizend procent mijzelf zijn.”

Check out

The Teen King, zo noemden ze hem binnen de Eagles, de grootste Amerikaanse popgroep van de jaren zeventig. Want gedurende die hedonistische hoogtijdagen lagen de bimbettes voor Glenn Frey klaar gelijk de lijntjes cocaïne op een spiegel.

Jack Poels - Het Gevoel Van De Rem

Heaven heeft de 100 gehaald, Rowwen Hèze werd dit jaar 30. Wij kozen 10 lievelingsliedjes uit het oeuvre van de dialectband waar Limburg trots op is, voorman Jack Poels (60-) geeft er tekst en uitleg bij. “Herinneringen vervullen mij met een zoet soort van verdriet.”

JW Roy - Over en weer

Na zonneschijn komt steevast regen. Huwelijk alsnog naar de filistijnen en, een geluk bij een ongeluk, pats daaroverheen de nieuwe liefde van zijn leven. Inspiratie edoch nul komma nul, want al te verward en de uitputting nabij. Pas na twee jaar begon het weer te borrelen en te gisten, daar in die woonboot aan het Buiten-IJ van Amsterdam.

Lamgeslagen

Kom, laat ik eens de professionele popjournalist uithangen, dacht ik. De gelegenheid doet zich toevallig voor, dus waarom niet? En zo woonde ik binnen een week optredens bij van, in volgorde van opkomst, Alabama Shakes, Ane Brun, Gary Clark Jr. en American Aquarium – en geen van de vier had ik willen missen, zij het niet voor geen goud.

Ane Brun - Stil water

Het tienjarig jubileum gevierd en nu de toekomst in met een even experimenteel als intimistisch album vol invloeden uit de jaren negentig. ‘When I’m Free’, zo heet de vijfde van Ane Brun. Ondertitel? “In de stilte na de storm.” Sleutelwoord? “Hoopvol, wellicht?”

Thuiskomst

De magnifieke versie van het vergeten ‘Feel Like Going Home’ door The Notting Hillbillies, het hobbybandje van Mark Knopfler, betekende een kwart eeuw geleden de ontdekking van een showstopper, dat kon niet missen - net zoals in de jaren nul zou gebeuren met Leonard Cohen’s ‘Hallelujah’ en Bob Dylan’s ‘Make You Feel My Love’. Nou, mooi niet.

Los Lobos - Verdampte tijd

Om 23.35 uur mailt hij vanuit Nashville of morgenmiddag twaalf uur lokale tijd schikt om te bellen. Op het jazeker volgt 25 minuten later een reactie: “Cool. It’s 3:14 am, I can go to sleep now.” Ook als hij niet met Los Lobos overzee in de kleine uurtjes met het thuisfront communiceert, is Louie Pérez kennelijk een nachtbraker.

Uit

Wat had ze er zin in. En wat kregen ze er goede zin van, de meisjes van veertigplus. Ze dansten en ze zwaaiden en ze klapten en ze joelden en ze zongen dat het een aard had. Een concert van Texas, dat is een stel vriendinnen aan de rol met zangeres Sharleen Spiteri als gangmaakster.

Aangebrand

“Next time I wanna see all of you motherfuckers dance.” Nee, nou wordt-ie helemaal mooi! Alsof wij voor hém moeten dansen en hij niet juist óns aan het dansen moet zien te krijgen. Oké, Curtis Harding schrok warempel een beetje van zichzelf en haastte zich te verzekeren dat hij desalniettemin best wel van ons allemaal hield.

My Morning Jacket - Natuurgeweld

Zo in het donker op die heuveltop met al die sterren rond zijn hoofd kreeg Jim James het gevoel alsof hij zich in de hemel bevond. Niet voor niets zou My Morning Jacket er al met al twee maanden vertoeven en er liefst twintig bruikbare liedjes opnemen. De mystieke sereniteit had haar uitwerking niet gemist.

Sturgill Simpson - Hipster country

Met hallucinerende geluidseffecten en psychedelische passages klinkt ‘It Ain’t All Flowers’ als nooit eerder gehoorde acid country uit het universum van Jimi Hendrix. “Het moest klinken alsof je tien gram paddo’s achter de kiezen hebt,” aldus Sturgill Simpson. “Er zijn nog wel wat sonische muren te slechten in de countrymuziek.”

Gedachtentrein

Dat The Godmother Of Punk ook kan schrijven en hoe, bewijst Patti Smith nu eens te meer met ‘M-Train’, een soort literair logboek van zo’n twee jaar, waarin ergens halverwege Sandy over New York raast. “Een veelheid aan samenballende krachten leek alle herinneringen bijeen te brengen.”

Nogmaals

En wat te denken van Richard Salwitz alias – what’s in a name? – Magic Dick, de mondharmonicaspeler van The J. Geils Band over wie de beminnelijke bluesreus Muddy Waters zich naar verluidt ooit liet ontvallen: “If that white boy eats pussy like he blows harp, he’s a motherfucker.”

Rhiannon Giddens - Van verre

Ongelooflijk eigenlijk hoe ze vanaf de allereerste noot helemaal in de muziek zit, of preciezer geschreven: er geheel en al in opgaat. Wat een frasering, wat een dictie, wat een timing, wat een expressiviteit – en dat zonder een spoor van behaagzucht. “Ik ben niet uit op applaus,” zegt Rhiannon Giddens. “Het verhaal moet worden verteld.”

Zondagmiddag

Herinnert u zich deze nog nog nog? ‘Kayuta Hill’ van Partner uit 1978. Na zoveel jaar blijkt dit hitje van de groep waar Limburg trots op was nog steeds te klinken als een frisse cocktail van Supertramp, 10cc, Steely Dan, The Doobie Brothers, Eagles, Stealers Wheel en soortgelijken. Waar ik toch wel eventjes van ophoorde.

Zondagavond

En weer schrijven we 16 augustus, de sterfdag van Elvis Presley, geboren op 8 januari 1935 te Tupelo, Mississippi. Ik vernam zijn overlijden heet van de naald via de radio, liggend op de gigamatras in haar aquamarijnen studentenkamer, toen die avond nu alweer 38 jaar geleden.

Alabama Shakes - Zo goed als nieuw

De aanvoerster van Alabama Shakes draagt op de rechterarmbovenarm een kloeke tatoeage van de contour van haar thuisstaat. Mocht de zelfbenoemde 'only rock ’n’ roll brown chick' in een of ander buitenland onverhoopt het leven laten, dan bestaat er zo tenminste geen onduidelijkheid over waar het stoffelijk overschot naar toe moet.

Tobias Jesso Jr. - Een laat begin

“This is beautiful, click away,” aldus de sporadisch twitterende Adele, goed voor een slordige 22 miljoen volgers. De link voerde naar de video van 'How Could You Babe', een bluesy ballade van een zekere Tobias Jesso Jr., door popsnobs vorige zomer al getipt als een belofte voor de toekomst. “Je begrijpt: de hemel brak voor mij open.”

Nostalgievrij?

Inmiddels tussen 55+ en 60– oogt Paul Weller pico bello als een oude jonge Steve Marriott – tanig lijf, gegroefde kop, zilvergrijs haar, perfect gesoigneerd, pakje Camel Blue en wegwerpaansteker in de zak van het kekke jack.

Afscheid

Mattheus Josephus Lau, roepnaam Thé, voorman van The Scene, geboren op 17 juli 1952, overleed op 17 juni jongstleden. Ruim een jaar eerder had hij publiekelijk zijn naderende dood aangekondigd, daarna ving al gauw het afscheid nemen aan.

Manus

Een blommenkind op jaren, bijna zeventig, een protestzanger tot in den dood. Voorgoed zichzelf gebleven, die Armand. En zo kon het gebeuren dat de tijd hem weer inhaalde. Als hij al überhaupt ooit uit de tijd was gevallen. Want er waren helemaal geen andere tijden gekomen.

Uitgespeeld

Gedurende de hoogtijdagen van het hippiedom werden wij Hollandse melkmuilen als simpele popzielen tot de Chicago blues bekeerd door een stelletje Britse bleekneuzen. Stuk voor stuk hadden ze zich suf geoefend op Otis Rush, Buddy Guy, Albert King en Freddie King, maar bij praktisch niemand klonk B.B. King door.

Pagina's

Abonneer op Popstukken RSS