Kurt Vile - Groeipijnen

De hoogste tijd voor een Bloody Mary, met alles erop en erin. Het loopt pas tegen vieren, maar hij heeft er inmiddels al een dikke vijf uur interviews op zitten. “Of dit beter is dan werken voor de kost?” herhaalt Kurt Vile de retorisch bedoelde vraag. “Nou, dit is ook werken, hoor. Al moet ik inderdaad toegeven: beter dit dan gewoon werken.”

John Fullbright - Ambassadeur van emoties

"Ik kruip nog te vaak in de huid van een personage. Wat je meestal hoort is een versie van mijzelf, al slaag ik er steeds meer in mijzelf te tonen," zegt de talentrijke John Fullbright. "Om liedjes te kunnen schrijven, moet je diep in jezelf durven afdalen. Je mag je gevoelens niet negeren, je moet ze juist exploiteren, anders zul je nooit van je leven kunst maken.

Richard Thompson - Een Engelsman in Amerika

"Nee, je kunt me beslist geen Engelse Amerikaan noemen, ik ben een op en top Engelse Engelsman gebleven," zegt Richard Thompson, die al zo’n drie decennia vanuit Los Angeles opereert. "Geen kwaad woord over het Californische klimaat en ik mag ook graag surfen, maar met de Amerikaanse cultuur heb ik eerlijk gezegd bitter weinig op."

Mumford & Sons - En nu allemaal!

“Onze muziek heeft een hoog meezinggehalte," weet een van de zonen van Mumford & Sons. "Toen we nog in pubs speelden, had je steevast van die gasten die er doorheen gingen staan blèren. Dat stimuleerde ons nóg meer het contact met het publiek te zoeken en er samen met z’n allen tegenin te gaan. Dat spel beviel ons wel.”

Luchten

Hoe belangrijk zijn teksten in de popmuziek eigenlijk? Op de keper beschouwd doen ze er natuurlijk niet toe, of in ieder geval pas in laatste instantie. Want vermag de muziek niet aan te spreken, dan kan zelfs een poëtisch hoogstaande tekst dat niet verhelpen. En hoe sterker de muziek weet te boeien, des te minder aandacht het gezongen woord opeist.

Klinkklaar

High South. De groepsnaam is alvast raak gekozen. Hetzelfde geldt voor de locatie van de hoesfoto’s, namelijk de iconische Zuid-Californische woestijn met daar dwars doorheen een blue highway waaraan op gezette afstanden een drug store, een diner en een bar room liggen.

Verloren

Adam Yauch van de Beastie Boys is allesbehalve onverwacht overleden. Bij de rapper en bassistwerd drie jaar geleden een tumor in een speekselklier ontdekt, maar diverse operaties en bestralingen brachten geen genezing. Hij heeft het gevecht tegen kanker verloren, pleegt men dan op z'n Amerikaans te zeggen.

Gemaakt

Een zekere Douwe Bob stond afgelopen vrijdag in een stijf uitverkocht Tivoli Utrecht, terwijl er voor de intimate evening met Americana-icoon Lucinda Williams komende zondag in Paradiso Amsterdam nog volop kaarten verkrijgbaar zijn. Nee, gekker moet het niet worden, sterker zelfs, gekker kán het niet worden.

Ongeloof

Ach ja, dat waren nog eens tijden, die barre jaren tachtig. Want stonden we toen niet aan de vooravond van de nucleaire holocaust? De toekomst van ons allemaal stond op het spel, al zagen we ons eigen einde toch vooral als iets futuristisch.

Emmylou Harris - De derde stem

Emmylou Harris doet niets liever dan zingen en dan bij voorkeur samen met een ander, wat sinds het midden van de jaren zeventig inmiddels moet hebben geleid tot een recordaantal gelegenheidsduetten.

The Presidents Of The USA - Grunge light

“Ik wilde vroeger niet van de rock ’n’ roll leven, want ik had idee dat ik me dan zou moeten verloochenen,” zegt de voorman van The Presidents Of The United States Of America. “Liever verdiende ik mijn brood met een geestdodend baantje dan dat ik muziek speelde waar ik niet voor de volle honderd procent achter stond.”

John Grant - Op drift

"Als jongetje heb ik volgens mij op een gegeven moment onbewust besloten niet verder op te groeien. Ik beschouwde mezelf niet als een volwaardig mens, dus eenmaal volwassen zag ik geen enkele reden om wat dan ook aan te leren," zegt John Grant. "Inmiddels ben ik een jaar of achttien, schat ik."

Daniël Lohues - Allenig

Koken, dat mag hij ook graag doen. Zo bereidt hij voor zichzelf wel eens een diner van vier, soms vijf gangen. Zit hij daar moederziel alleen aan die grote tafel. “Mooie wijn erbij, kaarslicht, Mozart op, rustig aan.” Naast zich binnen handbereik pen en papier, want de muziek, die gaat altijd maar door bij Daniël Lohues.

Stevie Ann - De lucht in

“Het ging eigenlijk allemaal best snel, zeker voor iemand van negentien. Ik moet er nog vaak aan terugdenken,” zegt Stevie Ann, de Limburgse singer-songwriter van Californische klasse. “Het was heel lastig om mijn eigen plekje te vinden. Ik heb een paar drukke jaren achter de rug: veel gedaan, veel gebeurd, veel veranderd."

Bettie Serveert - Tweede jeugd

Zo'n twintig jaar na het internationaal als classic album erkende debuut 'Palomine' bewandelt Bettie Serveert weer het pad van de gitaristische indierock. Op 'Oh, Mayhem!' knalt de 'alternative underground band' er binnen veertig minuten tien liedjes uit – het betere serve-volley-spel. "Wat fijn, we hebben onze Bettie terug."

Allah-Las - Retro? Hoezo retro?

Op de Wallen staat op maandagmorgen een clubje Californiërs in te dunne kleren kleumend te wachten tot iemand eindelijk de deur komt opendoen. Er valt net weer een winterse bui en daarbij waait het gemeen vlagerig. Groeten uit Amsterdam van de Allah-Las, specialisten in zomerse garagerock vol plaatsvervangend heimwee naar de jaren zestig.

Schepsel

“En, wat vind je van de nieuwe Bowie?” Niemand die vraagt of je ’m al hebt, iedereen gaat er voetstoots vanuit dat ook jij het ding subiet hebt aangeschaft. Waarmee 'The Next Day' weleens de meest geslaagde comeback in de pophistorie zou kunnen wezen. Plus het bewijs dat géén marketingcampagne kennelijk de effectiefste marketingstrategie is.

Susanne Sundfør - Noorderster

Scandinavische singer-songwriters zijn een klasse apart, zeker de vrouwen. Neem de onvolprezen Ane Brun en de net zo betoverende Agnes Obel. Of de bezwerende Lykki Li en de mysterieuze Fever Ray. En niet te vergeten de geëxalteerde Susanne Sundfør, inmiddels wereldberoemd in Noorwegen en vastberaden het ook in buitenland te maken.

Cliff Richard - Die tijd van toen

En elke zondag luisteren naar Radio Luxemburg, liggend op de ruwe mat in de huiskamer, een oor tegen het luidsprekertje gedrukt. Het eerste liedje dat je bijbleef: Wooden Heart van Elvis. De eerste foto die je bewaarde, uit de Revue gescheurd: Elvis als cowboy, wijdbeens en met getrokken colt, brutaal de lens inkijkend.

Daniël Lohues - Een muzikale toerist

"Je hebt van die types die hun platenkast vol hebben staan met Blind Boy Huppellepuppen en daarom menen te weten wat echte blues is," zegt Daniël Lohues. "Als ik me zwart zou schminken en met een grafdelversstem zou zingen, ja, dan was het een persiflage."

Onironisch

Ook zo’n bloedhekel aan Kane? En dan natuurlijk met name aan die Dinand Woesthoff, de Bono der Lage Landen. Net zoals dat vehikel van hem en zijn rechterhand, de best wel sympathieke gitarist Dennis van Leeuwen, geldt als de U2 der Lage Landen – althans, dat zouden ze wel willen.

Racoon - De vijfde man

Het nieuwe album van Racoon is alweer maandenlang amper aan te slepen. Met speciale dank aan hun nieuwe producer, aldus gitarist Dennis Huige, al staat zo’n muzikale regisseur volgens hem praktisch altijd garant voor extra kwaliteit. “Wij zouden trouwens helemaal niet zonder kunnen, want onze groep is een schip met vier kapiteins.”

Tift Merritt - Kiezen of delen

Wie openlijk een zwak voor haar muziek belijdt, krijgt al gauw het verwijt met zijn ogen te luisteren. Tift Merritt is nu eenmaal een bekoorlijke verschijning, terwijl haar als zangeres een zekere nuffigheid aankleeft. Ondertussen raakt haar zo kwijnend gezongen countrysoulrock wel aan een existentieel levensgevoel: de mens is in wezen eenzelvig.

Texas - Geloof, angst en liefde

"Tot op de dag van vandaag kom ik graag en vaak in platenwinkels," vertelt Texas-boegbeeld Sharleen Spiteri. "Als jong tienermeisje vond ik het opwindend om op zaterdagmiddag die bakken met singles door te vlooien en alle hoesjes te bekijken. Om nog maar te zwijgen van die stoere jongens naar wie ik stond te lonken.”

Eels - Eenzame wolf

"Het is niet prettig voor anderen om te moeten omgaan met iemand die constant in oorlog met zichzelf leeft," zegt Mark Everett, de man achter Eels. "Daarom moet je vertrouwen in jezelf zien te krijgen. En het moet je geen donder kunnen schelen wat anderen zoal over jou denken. Per slot van rekening weet niemand beter dan jijzelf waar je mee bezig bent."

Daryll-Ann - Pop, country, rock, groovy

Gladde praatjesmakers met voorgekookte verhalen lopen er in de rock ’n’ roll meer dan genoeg rond, maar er zijn weinig popmuzikanten die zo ontzettend veel en zulke lange stiltes kunnen laten vallen als de beide voormannen van Daryll-Ann. “Maar,” zo klinkt het tijdens de nazit meesmuilend, “het waren wel veelzeggende stiltes.”

Hank Williams - Die eeuwige pijn

Hij begon als schoenpoetser en krantenverkoper om te eindigen als de grootste country ’n’ western-zanger aller tijden: het klinkt als de klassieke Amerikaanse droom die daadwerkelijk uitkwam. Ware het niet dat Hank Williams vanwege zijn zelfdestructieve aard niet eens de dertig zou halen. ‘I had-a lots of luck, but it’s all been bad.’

Wilco - In een schijnwereld

Welgeteld tien dagen is hij nu pas van huis, maar de korte Europese tournee met zijn groep Wilco heeft hem zo te zien gesloopt. Amper een week geleden in Keulen had zijn gezicht tenminste nog niet die asgrauwe kleur, wat heet, toen oogde Jeff Tweedy met een kloeke cowboyhoed op juist als een opmerkelijk frisse countryrocker.

Tijdloos

Twintig jaar geleden konden ze wel een zonnebril opzetten, zo stralend zag de toekomst er voor Hallo Venray uit. Al bij verschijnen gold 'The More I Laugh, The Hornier Due Gets!' als een Nederrockklassieker in de dop, maar zo mooi als toen zou het nooit meer worden.

Hallo Venray - Bubbling under band

"In een popland als Nederland word je snel afgelost, dat weet je gewoon, dus je houdt er rekening mee dat het succes even onverwacht inzakt als het is opgekomen," zegt Hallo Venray-voorman Henk Koorn. "Dan ben je weer even helemaal terug bij af, maar in die positie kun je wel alles doen wat je wilt - al zou ik dat sowieso zijn blijven doen."

Pagina's

Abonneer op Popstukken RSS